W osiemnastym wieku umeblowanie chaty było ciągle dość skromne. Tak zresztą zostało do dziś. W skład takie chaty nie zawsze wchodził stół, co dzisiejszym ludiom jest trudne do wyobrażenia. Sprzęty domowe nie grzeszyły skomplikowanym układem technicznym, wszystko piekło i gotowało się na piecu, nie zawsze wystarczało tyle łyżek, żeby wszyscy mieszkańcy domu mogli zjeść jednocześnie obiad, zresztą zazwyczaj było tak, że jadano oddzielnie – najpierw dorośli, potem mogły najeść się dzieci i dzieci nie marudziły, mogły jakoś się zdobyć na brak płaczu, bo nikt na ten płacz nie zwracał uwagi, stad nie było tez ADHD, wizyt u psychologa itp. a społeczeństwo przeżyło. Sprzęt zaczęto malować powszechnie w naszym społeczeństwie dopiero w okolicach dziewiętnastego wieku. W chatach z osiemnastego wieku były skrzynie, w których znajdowały się sukmany. Wkładano tam także stroje przeznaczone na ślub, na wyjście do kościoła. W domach tych także znajdowały se tak zwane kredensy.